ارزش گذاری به روش برکوس یک رویکرد ارزشگذاری قبل از درآمد است که مبتنیبر فاکتورهای کیفی است و بسیار مشابه روش کارت امتیازی که قبلا در مورد آن صحبت کردهایم، انجام میشود.
تعدادی کمی از استارتاپها موفق میشوند که در مراحل اولیه معیارهای اقتصادی لازم برای ارزشگذاری استارتاپ را داشته باشند. در چنین شرایطی برای ارزشگذاری استارتاپهای به درآمد نرسیده میتوان از روشهایی که با سنجش عوامل و فاکتورهای دیگر (به غیر از عوامل مالی) به ارزشگذاری میپردازند، استفاده کرد.
این روش توسط دیوید برکوس (David Berkus)، سرمایهگذار معروف توسعه داده شده و بر این اصل استوار است که یک استارتاپ از مجموعه قطعات ارزشمندی ساخته شده و در این بین به بررسی ۵ فاکتور مهم میپردازند. از جمله این موراد میتوان به ایده درست، نمونه اولیه، تیم مدیریتی، روابط استراتژیک و عرضه یا فروش محصول اشاره کرد.
ارزش گذاری به روش برکوس روشی ساده و موثر برای ارزیابی یک شرکت نوپا است که معمولا با روشهای دیگر برای رسیدن به ارزشگذاری دقیقتر همراه میشود.
در این روش، ارزش گذاری استارتاپ براساس پنج فاکتور اصلی به شرح زیر سنجیده میشود:
این روش ارزشگذاری ارزشی برای ایده و عوامل موفقیت کسبوکار اهمیت قائل میشود و هر کدام از آنها عامل مهمی در موفقیت به حساب میآیند.
روش DBM، با بررسی عوامل مختلف و امتیازدهی به آنها از بین ۰ الی ۵۰۰ هزار دلار، به تخمین ارزش کسبوکار میپردازد. این روش با توجه به موقعیت جغرافیایی سنجیده میشود؛ برای مثال در امریکا، حداکثر ارزش استارتاپ با روش برکس میتواند ۲.۵ میلیون دلار باشد.